zijn er ook vrouwen van boven de 35?

heey jonge dames, ook hier een moeder van 37 die in december haar vierde kindje zal gaan verwachten, een forum met oudere jongeren onder ons, is altijd wel leuk.

ik heb drie zonen, van 18-12-en 10, heb tevens drie friese paarden, en je raad het al drie honden, een rotweiler, boerenfox, en kruising herder- bennersenner.
ik werk 20 uur in de week, en de rest werk ik thuis.....
voor mijn partner is de aankomende baby in spe, zijn eerste kindje, dus reuze spannend.
Wij wonen in het mooi friesland

onlangs hebben we alle trajecten omtrent de risico, gescreend, bloedtest, nekplooimeting, en screeningsecho, alles ziet er super goed uit.
ik ben nu 21 weken zwanger, en ben gelukkig van de kwaaltjes van misselijkheid af, brrr

wel ben ik tonnetje rond, dat is wat minder, ik ben onder controle bij een gyn.
en ben dus in het luxe bezit dat ik iedere maand een foto mee krijg van de kleine, zo wordt het boekje al snel vol.

nou kleine voorstelling, als je nog meer wil weten hoor ik het wel

gr alice
 
hoi allemaal
eventjes in het kort mijn levensverhaal,in tegenstelling tot andere ben ik mijn grote liefde op vroege leeftijd tegen gekomen ik was 16 en hij 18.Op mijn 20e gingen we samen wonen en een jaar later ben ik gestopt met de pil op mijn 21e waren we dus toe aan kinderen,maar naar dat ik gestopt was met de pil bleek dat ik niet vaak menstrueerde 2a3 keer per jaar en ja dan kom je in de medische molen op een gegeven moment terecht met alle onderzoeken van dien dankzij clomid was ik op mijn25e zwanger en beviel een paar dagen voor mijn 26e verjaardag van een zoon en ben toen ironisch weer voor een jaar aan de pil gegaan toen hadden we zoiets van we willen toch graag een tweede en begon weer via het ziekenhuis aan clomid want daar was ik de eerste keer ook zwanger mee geworden,maar dit werd niks begon toen aan iui 6 behandelingen toen verwees de gynacoloog me  naar dat ook dit niks was geworden me door naar een academisch ziekenhuis voor ivf Daar aangekomen hadden hun zoiets van ivf is nog niet nodig we gaan verder met nog eens eventueel 3 keer iui bij de derde iui bleek ik zwanger te zijnmaar achteraf bleek dit een leeg vruchtzakje te zijn gelukkig kreeg ik hierdoor wel nog eens twee pogingen erbij daarna zou het ivf worden.Ik zelf had zoiets na 9 keer iui maak je maar braaf het af tot de elfde iui en daarna begin je met ivf ,in mijn hoofd en hart was ik er klaar voor.En wat bleek de elfde keer was raak was toen32 jaar en bij de geboorte van mijn dochtertje 33 ondertussen had ik de neus vol van het ziekenhuis en wou dit een derde keer niet meer aan want dit was zwaar geweest met alle teleurstelingen van dien,ondanks dat ik graag een derde wou maar die zou dan spontaan moeten komen of niet.Zo rond mijn 38e had ik me er al bij neer gelegd dat het bij twee kinderen zou blijven en had dit ook geaccepteerd En wat bleek net veertig geworden bleek ik in mei zwanger te zijn hoever ik was wist ik niet had me niet meer echt zo bezig gehouden met mijn menstruatie kreeg ik een echo en bleek ik 6 weken zwanger te zijn zo spontaan na 7 jaar zonder voorbehoedsmiddelen te vrijen ik kan je zeggen dat was even schrikken voor mij en mijn man.Maar na een paar dagen was de eerste schrik weg en konden we lekker wegdromen bij het idee dat we een derde kregen maar helaas in de 8e week kreeg ik een miskraam.Maar door die miskraam besefde ik wel dat ik toch graag een derde wil en voor het te laat is want de klokt tikt verder ben ik toch weer zo ver dat ik weer aan iui ga beginnen in september en hoop natuurlijk dat dit lukt want ivf zit er op mijn leeftijd niet meer in.En natuurlijk geeft iui ook geen garantie zwanger te raken ondanks mijn positiefe instelling moet ik ook realistisch blijven,maar hoop toch dat het lukt en lukt het niet ik heb het geprobeerd en het lijkt dat ik er dan vrede mee kan hebben en het los moet laten,maar tot die tijd gaan we ervoor.dus je ziet dat ook als je,je grote liefde vroeg leert kennen je toch op wat oudere leeftijd moeder kan worden.Moet wel zeggen dat dit alles onze liefde alleen maar sterker heeft gemaakt en ons heeft gevormd tot de mensen die we nu zijn


groetjes gemma
 
Hoi Gemma,

Hier wil ik gewoon even op reageren!

Is toch SUPER als er een kindje bij jullie mag geboren worden,bij mensen die er gewoon zoveel voor over hebben!!!
in een woord GEWELDIG!!

Ik wens jullie heel veel succes ermee!!

Liefs,Swinnie
 
hoi swinnie
dank je wel voor je positief berichtje,moet zeggen dat het me goed deed dit te lezen ik groeide een beetje

groetjes gemma
 
Wat een berichten allemaal. Potverdorie (exusez le mot) maar "oudere dames" jullie leggen nog te veel uit aan Chantal. Ik denk dat ze nog veel levenservaring nodig heeft of misschien wel een andere instelling. Zelf heb ik geleerd om nooit te oordelen over de mensen totdat je in zijn/of haar schoenen hebt gewandeld.

Ik ben zelf 33 en heb totaal niet de behoefte om aan Chantal uit te leggen waarom en hoe, ik denk niet dat ze het snapt.

Ook is er iets goeds uit voort gekomen. We lezen verhalen van vrouwen die een hele weg hebben moeten bewandelen, neem Gemma nou? Ik denk dat een kind in dat gezin heel gelukkig is.

Dat hoop ik voor mijn toekomstig(e) kind(eren) ook.

Groetjes
talke
 
Na mijn pinnige reactie van 17 augustus, twijfelde ik er  nogmaals op moest reageren. Maar inderdaad, we weten allemaal voor ons zelf hoe 't zit. Leven en laten leven, niet dan? Maar er is  een belangrijk verschil tussen levenservaring en levenswijsheid. Ga ik er toch weer op in... iedereen "gewoon" veel geluk en succes!
 
Hallo  "ouwetjes",

Ik ben 36,5 en heb twee zoontjes. De oudste is 2 jaar en 3 maanden, de jongste net 1. Wij hebben gelukkig geen problemen gekend in zwanger worden of zijn, maar ik ken wel de onzekerheden als je al op leeftijd"bent. Bovendien weet ik van zeer dichtbij hoe het kan zijn als je onvruchtbaar bent of via allerlei kunstgrepen zwanger probeert te worden.
Voor al deze meiden: veel succes, en ja, best leuk, wat oudere "dames "om mee te forummen. En laten we asjeblieft al die andere ellende achter ons laten!

ook Sandra
 
hoi allemaal, ik wilde ook maar eens reageren.wist niet zeker of ik het zou doen, maar waarom niet he. ik ben 42 jaar, ik heb 8 kinderen, waarvan 1 tweeling, de jongste van 2 en een half.deze zijn geboren ook met behulp van iui, daar mijn man ziek is.de kinderen zijn ook van zeer verschillende leeftijden, 21,19,17,15,14,6,2 enhalf.twee maanden terug bleek ik totaal onverwachts in verwachting te zijn.wat waren we blij.helaas heb ik woensdag naar een aantal heftige dagen een miskraam gekregen, totaal onverwachts, nooit hoeven meetemaken, gelukkig, zijn er heel verdrietig en geschrokken van.zou het heel graag nog een keer willen meemaken, maar weet niet of het nog kan, wegens mijn man zijn ziekte,zit ook in strijd met mijn leeftijd, maar nu ik het weer meegemaakt heb, weet ik weer war ik mis, maar mag ook niet klagen, ben zeer blij met mijn kids, had alleen niet gedacht dat het nog kon, op natuurlijke wijze,maakt het natuurlijk weer zeer gewild, vind het nog altijd harstikke leuk, en de uitspraak kinderen houd je jong en erbij, vind ik in ons geval echt kloppen, je weet waar je het allemaal voor doet.ergens hoop ik het nog een keer te mogen meemaken, het is en blijft een wonder, een heerlijk wonder. vind het toch fijn dat ik het even van me af kon praten, heb het best moeilijk met de miskraam, ondanks dat ik al een aantal gezonde kinderen heb,ze zeggen je moet het lot niet tartte, maar wat is het moeilijk, je krijgt er als het goed is zoveel voor terug, en daar gaan we voor, dat het hopelijk goed komt, nou, dit was het, veel succes, en gezonde zwangerschappen en babys gewenst.
gtoetjes, von8
 
Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren. Log in | Registreer
Terug
Bovenaan