zijn er ook vrouwen van boven de 35?

hallo allemaal, ook ik ga maar even reageren nu... ben niet oud maar toch ;-) Geheel onverwachts ben ik vorige jaar getrouwd met de man van mijn leven met wie ik een half jaartje daarvoor was gaan samenwonen. We kende elkaar al erg lang maar doordat we er niet aan toe zijn geweest eerder is de vonk niet eerder overgeslagen.
In januari hebben we besloten dat we niet wilde kiezen om samen een kindje te krijgen omdat we ons samengestelde gezin compleet vonden (ik heb een zoontje van 10 en mijn man een dochtertje van 4) en  zo ging mijn man op de lijst voor de bekende knip. Ook mij stond een operatie aan mijn baarmoeder te wachten en omdat ik daarna geen kinderen meer mocht krijgen was voor ons de beslissing duidelijk. We waren dan ook totaal overrompeld toen we allebei in juni een oproep kregen maar ik bleek zwanger te zijn. Dwars door de pil heen kondigde zich een geweldig kerstcadeautje aan. We hebben even moeten slikken maar zijn nu alle 4 ontzettend blij met dit nieuws en verheugen ons erop dat dit kleintje totaal onverwacht toch nog iets wilde toevoegen aan ons leventje.. waarom ik dit schrijf... tja.. ik ben een jonge moeder van 38.
 
Misschien als aanvulling op de discussie. Voor mij slaat het oudere moeder vooral op de "medische" kant van de zaak. Ik voel me met mijn 43 jaar niet specifiek oud of jong, maar vooral precies goed; het is voor mij een subjectief begrip.  Als ik kijk naar mijn (eerste) zwangerschap die nu 24 weken ver is, dan is het een medisch feit dat de risico's nu groter zijn dan wanneer ik zwanger was geworden toen ik 25 jaar was. De voornaamste reden is dat de beste eitjes het eerst verbruikt worden. Het oud slaat voor mij vooral op de voorraad eitjes en gezien het aantal zwangerschappen hier op deze site, hebben veel van ons eitjes met een spectaculaire houdbaarheidsdatum ;0)

Hartelijke groeten en veel succes met proberen en/of zwangeren, van een gelukkige jonge, oude aanstaande moeder
 
Misschien als aanvulling op de discussie. Voor mij slaat het oudere moeder vooral op de "medische" kant van de zaak. Ik voel me met mijn 43 jaar niet specifiek oud of jong, maar vooral precies goed; het is voor mij een subjectief begrip.  Als ik kijk naar mijn (eerste) zwangerschap die nu 24 weken ver is, dan is het een medisch feit dat de risico's nu groter zijn dan wanneer ik zwanger was geworden toen ik 25 jaar was. De voornaamste reden is dat de beste eitjes het eerst verbruikt worden. Het oud slaat voor mij vooral op de voorraad eitjes en gezien het aantal zwangerschappen hier op deze site, hebben veel van ons eitjes met een spectaculaire houdbaarheidsdatum ;0)

Hartelijke groeten en veel succes met proberen en/of zwangeren, van een gelukkige jonge, oude aanstaande moeder
 
Hallo Allemaal

Ik hoor hier niet thuis volgens mijn leeftijd ( nu 26 jaar, 3 kinderen), maar ik heb een beetje de forum doorgelezen en volgens mij hebben we een ding gemeen.

We zijn allemaal moeder of willen dat worden!!!!

Dan maakt de leeftijd toch niet uit?????

De een wordt nou eenmaal zwanger wanneer het eigenlijk nog niet zo  "uitkomt"  en de ander wil het dolgraag maar de natuur vindt het anders!

Het heeft volgens mij allebei positieve en negatieve kanten, maar ik weet dat ik me gelukkig voel en ik hoop jullie ook, wat je leeftijd dan ook is.


Groetjes Chantal

P.S voor degene die proberen zwanger te worden,duim voor jullie dat ook jullie je zo mogen voelen als ik nu!!!
 
Hallo allemaal,

Wat fijn om al die berichten te lezen over ' oudere' moeders. Het valt mij op dat alle berichten zo lekker positief zijn en bemoedigend ook.
Zelf ben ik 38 en weet net sinds een week dat ik zwanger ben van de 4e! Precies 10 jaar na de eerst zwangerschap. Ik wilde altijd heel graag moeder zijn, al vanaf m'n 24e proberen, maar lukte niet met mijn toenmalige partner. Hij bleek verminderd vruchtbaar te zijn en kreeg een operatie, maar die heeft niet geholpen. Toen IVF. Dat vond ik toen erg heftig, maar bij de 2e poging bleek ik zwanger te zijn van een tweeling, heerlijk! Pittige zwangerschap (zelfs in rolstoel terechtgekomen -tijdelijk) maar twee geweldige meiden, die inmiddels 9 zijn. Daarna ontstond er een spontane zwangerschap, dit werd een heerlijke knul. Maar ook deze zwangerschap ging met veel zorgen en angsten gepaard. Een tijd later heb ik mij -hoe raar ook na IVF- laten steriliseren omdat ik dacht dat ik 'echt geen kinderen meer erbij wilde. Ik stond er namelijk best veel alleen voor en dan zijn 3 van die ukkies toch best druk.   Kort daarna ben ik gescheiden want ik was liever alleen-alleen met de kinderen dan samen-alleen met de kinderen.

Nu ruim 5 jaar later, ben ik getrouwd met de man van mijn dromen en ben super gelukkig. Hij is een aantal jaren jonger dan ik ben en samen wilden we eigenlijk nog heel graag een kindje. Na veel medisch gedoe, hebben ze mijn sterilisatie ongedaan willen en kunnen maken. En wat denk je? Nog tijdens de herstel periode ben ik al zwanger geraakt!! Direct raak! Na zoveel jaren van moeizaam zwanger worden en veel gedoe om zwanger te raken, gewoon dit. Het is een wonder. Iedere dag is een kadootje en geniet ik dat er zo'n vruchtje in mijn buik aan het groeien is. Hoe de zwangerschap zich ook gaat ontwikkelen (en ik ga ervan uit dat dat helemaal goed gaat) deze dagen/weken pakt niemand mij meer af!
En de kinderen? Die zijn door het dolle heen, vinden het prachtig!

Zo, dat wilde ik graag delen met iedereen die het wil weten.

Een overgelukkige moeder
 
halo alemaal ik ben jolanda nu 36 jaar naar in noveber een meisje te zijn verlooren met 40 weken zwangerschap zijn we nu weer 9 weeken zwanger in de 3 ronden wou ik even mededeelen veel sterkte alemaal liefs jolanda
 
YES!!!!!

Hoi allemaal,

Het is denk ik alweer 3 maanden geleden dat ik voorhet laatst een berichtje hebt geschreven of gelezen heb op dit  forum.

Ik wilde even niet meer met zwanger worden bezig zijn.....stress als je ongesteld werd, kreeg een verhuizing en vakantie ertussen door.....dus inderdaad niet bezig geweest met "zwanger" worden.

EN.......ja wel hoor, het is gelukt, zonder rekenen enz....
Nu geloof ik dus echt dat je er niet te veel mee bezig moet zijn, ik weet ook dat dit makkelijk gezegd is dan gedaan....

Ik ben nu 5 wk en 5 dagen zwanger, uitgerekend op 24 mei ' 07.
Voel me beter dan bij de andere 2.

Nog even in het kort wie ik ben:
 
SanneZ, moeder van 2 zoons inmiddels 12 & 16 jaar oud.
Nieuwe liefde sinds bijna 2 jaar.
Ik ben 41 en vriend lief is 33

Ik ben ook nieuwsgierig hoe het met Roja gaat?

Lieve groetjes van een stralende moeder

 
Hoi allemaal,

Eind juni ben ik 36 jaar geworden en ik ben volgende week uitgerekend van mijn eerste zwangerschap. Heb 3,5 jaar een relatie met mijn vriend en was nooit zo bezig met wel of geen kinderen. Vorig jaar heb ik wel een miskraam gehad, dat schijnt toch wat vaker voor te komen als je wat ouder bent. Gelukkig werd ik steeds erg snel zwanger. De eerste zwangerschap was meteen raak, de tweede ook binnen een keer of drie keer. Wij hebben gewoon de voorbehoedsmiddelen overboord gedaan en hadden zoiets: als het lukt is het leuk maar we gaan er niet teveel op focussen. En met succes! Wel zaten wij middenin een grote verbouwing die misschien de aandacht heeft afgeleid. In ieder geval helpt het volgens mij niet om er teveel mee bezig te zijn. Laat je niet onder tijdsdruk zetten want je bent zo oud als je je voelt en stress helpt zeker niet bij zwanger worden. Ik was zeker niet de oudste op de zwangerschapscursussen  die ik heb gevolgd en heb juist het idee dat vrouwen van midden dertig steeds vaker pas aan kinderen beginnen. Er zijn nu eenmaal veel keuzes die je kunt maken in het leven, toch?!

Succes allemaal!
 
Terug
Bovenaan