Hoi meiden, sorry dat ik zo lang niets van me heb laten horen! Vorige week konden we voor het eerst weer in ons huis. Maar de terugkeer had veel impact. De betonvloer ligt er prima bij, maar we schrokken enorm van hoe de rest van het huis eraan toe was. Letterlijk elke vierkante centimeter van ons huis zat onder het stof, ook achter gesloten deuren. En de muren en deurkozijnen beneden zijn erg beschadigd door alle werkzaamheden. Bij de aanblik van ons huis zo, stortte ik een beetje in. Alle stress van de verbouwing, het juridisch traject met de vorige bewoners, werk, kinderwens, corona, het leven 😉, alles kwam eruit. Lang verhaal kort, ik zat er doorheen en had afgelopen week nodig om mezelf weer bij elkaar te rapen. En we hebben kei hard gewerkt om het huis in ieder geval weer leefbaar te maken.
Ik voel schuldig dat ik niet gereageerd heb op jullie ook heftige verhalen! Ik ben sinds donderdag niet meer op het forum geweest en heb nu alles teruggelezen. Jeetje Lewis, wel een bevruchting, maar geen plakker. Wat een ontzettende domper. Ik kan van alles zeggen om er een positieve draai aan te geven, maar deze uitkomst voelt natuurlijk helemaal niet positief. Hoe gaat het nu met je? En poekie, jij hebt ook enorm in de stress gezeten. Hoe gaat het nu met jou? Heb je het positieve gevoel van de echo vast kunnen houden?
Ik lees en schrijf weer mee. Hoop op een zonnige en vruchtbare juni-maand voor ons allemaal!