Hoi Wietske,
Allereerst welkom op dit forum/deze topic.
Zelf zit ik al een tijdje in de medische molen dus ik je wel wat antwoorden geven al verschilt wel de aanpak nog al eens van arts tot arts....
Als je voor het eerst naar de huisarts gaat zal deze een aantal vragen stellen:
Heb je ovulatietesten gebruikt, heb je getemperatuurd, hoe lang zijn jullie bezig, heb jij of je man vroeger een operatie gehad, zijn er problemen bij het vrijen, heeft je man al kinderen uit een vorige relatie ( mogelijk zal ze vragen als het antwoord ja is of deze zwangerschappen snel tot stand zijn gekomen ) hoe is je cyclus. Vervolgens zal de arts een aantal testen doen: allereerst bloedonderzoek van jou: schildklier en glamydia en spermaonderzoek van je man.
Een dikke week later hebben jullie hiervan de uitslag. Ook al zou alles goed zijn maar als jullie al lange tijd aan het proberen zijn dan zal de arts je wel doorsturen naar een fertiliteitsarts.
Na een week kregen we te horen dat het sperma te weinig en te langzaam was en dat ik een verhoogde glamydia waarde had. We hebben meteen de ferlititeitsarts gebeld en konden al heel snel terecht. Ondertussen had de huisarts nog een tweede spermaonderzoek laten doen en een extra uitstrijkje gemaakt bij mij ( nakijkende of ik een actieve glamydia had en aanwezigheid van bacterien ): dan hoeft de gyn. dit niet te doen en dat scheelt tijd !!!
Deze stelde nog meer vragen over doorgemaakte ziektes, erfelijkheden, bloedruk, vrijfrequentie etc.
Vervolgens deed ze een inwendige echo om te kijken hoe het er van binnen uit zag. Alles was prima in orde.....alleen het sperma dat was de tweede keer slechter als de eerste keer.
De volgende stap was dat een maand lang mijn cyclus werd gevolg: dit gebeurt middels bloedprikken op bepaalde dagen in je cyclus. Hieraan kunnen ze dan zien of de hormoonhuishouding goed werkt en of er inderdaad een eisprong is geweest.
Bij mij was alles goed. Ik geef je hierbij als tip mee: deze stap beginnen ze in een nieuwe cyclus. Echter zat ik al op dag 5 toen ik deze afspraak had en dus baalde ik dat ik weer zo lang moest wachten om verder te kunnen. Maar de arts stelde voor gewoon meteen te beginnen. Dag 1-5 gegevens namen ze dan wel in de volgende cyclus en met wat knippen en plakken hadden ze toch een cyclus.
Omdat ik vroeger een blindedarm operatie heb gehad en de glamydiawaarde wilde de arts graag een kijkoperatie doen om te zien of ook echt wel alles oke is. Een positieve bloed-eisprongwaarde wil nog niet zeggen dat het eitje door de eileiders kan: als je een verkleving hebt kan dit namelijk niet. Het eitje springt wel maar komt niet in de baarmoeder terecht en dus ook niet bevrucht worden.
Dit kunnen ze ook onderzoeken middels HSG: dan spuiten ze een blauwevloeistof in via je vagina en maken ze rontgenfoto's.
Maar gezien mijn verleden moest ik een kijkoperatie ondergaan: dit is precies 2 weken geleden en alles was prima.
Vorige week kregen we te horen dat we in aanmerking kunnen komen voor IUI ( kunstmatige inseminatie ). Hiervoor moet wel eerst het sperma van de man worden opegwerkt door het lab; dit is gebeurt in de tijd dat mijn cyclus een maand lang werd gevold. Gelukkig was de uitslag na opwerking goed: er zijn genoeg zaadjes om mee aan de slag te kunnen.
IUI doen ze 6 keer en daarna wordt overgestapt op IVF.
Hoe en wat met IUI zal ik je nog even besparen daar je eerst alle onderzoeken zult moeten doorlopen. Mochten jullie voor IUI on aanmerking komen dan beantwoord ik graag je eventuele vragen over IUI.
Dit zijn zo'n beetje mijn antwoorden. Maar er zijn vast en zeker nog meer onderzoeken. Omdat bij mij alles oke is heb ik geen verdere onderzoeken gehad.....misschien dat andere meiden je hier daarmee beter kunnen verder helpen.
Ik geeft je alleen een advies: laat je niet afschepen met iedere maand een onderzoekje: veel onderzoeken kunnen in een cyclus worden gedaan. Dan gaat het veel sneller allemaal. Bij ons heeft alles 3 maanden geduurt. En over 2 weken is onze eerste IUI. Dus 3,5 maand na het bezoek aan de huisarts is de eerste IUI.
Als je er voor staat en mega lange tijd maar achteraf is het super snel gegaan allemaal: wel dankzij onze huisarts die al veel vooronderzoek heeft gedaan en de ziekenhuisarts die er geen gras over laat groeien.
Tip van onze huisarts: denk bij ieder onderzoek goed na of je die stap wel wilt zetten; artsen draven vaak door omdat ze gewend zijn onderzoek na onderzoek te doen en staan niet altijd stil bij de wensen van de patient.
Nou, ik hoop je een beetje te hebben geholpen.....als er nog vragen zijn....schroom niet.....
In ieder geval heel erg veel succes en sterkte !!
Groetjes, Silvia