Waar zijn Moon en P3?

Ha Saar,
Bedankt voor je duidelijke antwoord. Ik voel me nu al wat geruster!!   Het leek me ook al zo snel, dat het allemaal zou stoppen, had in m 'n achterhoofd ook al dat ik het wel verkeerd begrepen zou hebben. Ben benieuwd hoe het er morgen voor staat met m 'n eitje, ik ga dan ook overleggen over de mogelijkheden in de toekomst.

Ik kan me voorstellen dat het zwaar is, al die medicijnen en hormonen in je lijf,
Hopelijk draait het snel een keer op een zwangerschap uit, dan is het het allemaal waard geweest! Succes en KOP OP !!
Groet, MOON
 
hoi hoi,

Vandaag dus naar 't   z 'huis geweest..   De fertiliteitsmedewerkster vertelde me inderdaad ongeveer hetzelfde als jij, dit stelt me gelukkig weer wat gerust.
Wat ook geweldig is, is dat ik waarschijnlijk twee eitjes heb!!! Een van 11mm links en een van 13mm rechts. Ik moet nu zondag weer voor een FM, ben benieuwd of ze beide doorgroeien, maar ben natuurlijk al blij als het er een wordt.
Hou je op de hoogte

Hoe is het bij jou?
Groet, MOON
 
hallo,

Nou, vandaag weer naar 't z 'huis geweest... rechts was geen eitje meer te vinden , maar links zit wel een goeie, die is nu 17mm, dus nog niet rijp.
Ik moet morgen terugkomen, en dan zou ws. woensdag de inseminatie  zijn.  
Nou had ik net voor het weekend m 'n diensten geruild met een collega, omdat ik anders dinsdagochtend moest werken, en ik erop rekende dat ik dinsdagmorgen de inseminatie zou hebben. Nu moet ik dus woensdagochtend werken. De collega waarmee ik geruild heb moest wel even vanalles regelen om te kunnen ruilen, dus vind ik het heel vervelend om te vragen om weer terug te ruilen. Daarbij komt dat ik als ik terugruil, ik woensdag toch nog s 'morgens moet werken, wan t dan had ik een dienst van 7-16u, en dit kan dus ook niet.
Ik wil morgen overleggen of de inseminatie niet op donderdag zou kunnen, dus dat ik dinsdag op spuit. Dit risico durf ik wel te lopen, m 'n eitje springt toch niet vanzelf.
Hopelijk kan het, want donderdag ben ik vrij, kan ik dan de hele dag op de bank blijven liggen met m'n benen omhoog, haha (nee hoor!!)
groet, MOON
 
HE Moon, wat raaaaaaaaaaar !!!!!!! hoe kan een eitje nu ineens zijn verdwenen???
wat zei de gyn ervan? maar 1 eentje van de goede kant op gaat is ook mooi. met een beetje hulp komt deze op de goede plek!
en wat vervelend met je werk. het is een heel gedoe om dagen vrij te krijgen. heb je je baas en collega's op de hoogte gebracht of weten ze nog van helemaal niks.

wat dat betreft hebben wij het relaxed, wij hebben allebei een eigen bedrijf, en kunnen dus wat makkelijker plannen. we hoeven met niemand rekening te houden.
Morgen hebben we de eerste afspraak voor de tweede punctie. moet op dag 21 beginnen met spuiten, en daar zitten we nu nog een paar dagen voor. we hebben nog een paar vragen en die willen we nog graag beantwoord hebben voordat we weer opnieuw beginnen.

ik zie er zo tegenop. heb een ontzettende klote week achter de rug. mijn man was veel werken, tot laat, en als ik dan alleen thuis zit dan zakt het soms helemaal in mijn schoenen. dan zie ik het echt niet meer zitten.

hoorde gisteren van een stel, wat 3 ivf pogingen heeft gehad, en na die 3 pogingen nadat ze het helemaal opgegeven hadden , toch spontaan zwanger zijn geraakt. dat ze een zoon hebben gekregen. dat geeft weer even hoop.
maar het doet wel pijn, weer 1 wel, en wij nog steeds niet.......

maar we houden hoop! Toch?????

liefs Saar
 
hoi,
Ja jammer dat er toch geen twee eitjes zijn, waarschijnlijk waren het twee of drie kleintjes en konden we de scheidingslijntjes niet goed zien.
Ben gisteren weer naar het z 'huis geweest, m 'n eitje was maar een kleine milimeter gegroeid . Moest dus vanmorgen nog een keertje terugkomen. Gelukkig was m 'n eitje vanmorgen doorgegroeid naar 19,5mm. Ik mag dus vanavond spuiten en donderdagochtend is de inseminatie.
Ik heb steeds nog getwijfeld of we de IUI nu wel door moesten laten gaan, of misschien toch achterwege laten zodat we het deze maand gewoon zelf zouden doen, en de poging over zouden houden voor de rondes met Puregon.  Heb dit vandaag toch nog even met de fertilitieitsmedewerkster besproken. Zij was er eigenlijk heel stellig in dat we het door moeten laten gaan (de inseminatie donderdag)   Dat dit gewoon een goeie poging is, die eigenlijk niet zoveel verschilt van pogingen met  Puregon vooraf.  Ze heeft me hierin wel weten te overtuigen.
Heb ook nog gevraagd of we als we na de 6 IUI pogingen nog niet over zouden willen gaan op IVF, we misschien alsnog een (paar) IUI-pogingen extra zouden krijgen, maar dit is niet het geval. Meer dan 6 pogingen heeft gewoon echt geen meerwaarde. In het verleden is hier onderzoek naar gedaan, en maar een heeeeeeel klein percentage werd na de 6de poging nog zwanger.   Nu doen ze wel eens een  7de poging als er bijv. tijdens een van de pogingen iets niet helemaal goed gaat.   Nu was het bij ons zo dat ik achteraf gezien bij de eerste IUI-poging uiteindelijk geen eisprong heb gehad. Dit zou eeen reden kunnen zijn dat we er nog een 7de poging bij krijgen. Ik ga dit wel even onthouden en warm houden daar. Vind het wel een fijn idee.

Ja, dat geeft wel een beetje hoop, als je zo 'n verhaal hoort van iemand die na alle behandlingen toch nog spontaan zwanger  is geworden.  Ik heb dat wel eens eerder gehoord, en heb dat ook een beetje in m 'n achterhoofd, gezien het feit dat er bij mij eigenlijk niks in de weg zou moeten staan om zwanger te worden, afgezien van het zelf geen regelmatige eisprong hebben. Toch hoop ik voor ons allebei dat we niet hoeven te wachten tot we volledig "uitbehandeld" zijn, maar over een paar maandjes met goed nieuws gaan komen (of sneller natuurlijk ;-)

Hopelijk worden jullie vragen binnenkort zodanig beantwoord dat jullie besluiten om door te gaan!!!   Het is jullie gegund!!

Hou je op de hoogte,
Liefs, MOON
 
Oh, 'k lees net dat jullie vandaag al op gesprek zijn geweest....En???

En ja, ik heb m 'n collega's al ruim een jaar geleden ingelicht over mijn situatie, ook om misschien wat meer medewerking/begrip te krijgen op momenten dat ik op korte termijn een dienst zou moeten ruilen. Helaas gaat dit niet altijd even makkelijk, en zorgt dit ook wel voor wat stress.   Verder zijn m 'n collega's wel heel begaan en betrokken/ geïnteresseerd. Sommige vragen regelmatig hoe het er voor staat, wat ik soms wel leuk vindt, maar soms heb ik ook zoiets van, vraag maar niet, want dan wil ik het er even niet over hebben.
We willen het ook als het kan nog eventjes voor onszelf houden, als ik eenmaal zwanger blijk te zijn. Gewoon omdat we het noodgedwongen al aan zoveel mensen hebben moeten vertellen, en we hopen dat we er samen eerst eventjes van kunnen genieten. Toch nog even een geheimpje voor onszelf, snap je??   Dit wordt na onze familie toe denk ik wel moeilijk, m 'n moeder weet bijv. steeds op welke dag ik ongesteld moet worden. En natuurlijk zitten zij ook allemaal vol ongeduld te wachten, en willen we ook wel met goed nieuws komen.   We zien wel hoe dat gaat...
Na m 'n collega's wil ik natuurlijk ook niet liegen, als iemand vraagt hoe het gaat, en ik zwanger ben en het dan nog even niet wil vertellen, maar daar zullen ze best wel begrip voor hebben.

Tjonge, al weer een lang verhaal,
Nu stop ik hoor, hihi
groetjes....
 
Zo hee, wat een lekker lang verhaal! ha ha!
maar heel fijn om te lezen dat er deze maand weer iets goeds gaat gebeuren bij je!
het gaat goed met je eitje, iedere poging is weer zo spannend!

wij zijn idd gisteren weer bij de gyn geweest, eerst even een kort gesprekje, en daarna met de assistent om volledig bepakt met spuiten weer huiswaarts te keren. Het geeft me zo'n akelig gevoel. maar dat komt denk ik omdat ik deze keer precies weet wat er allemaal staat te gebeuren.

bij eerste "verse"poging hebben we de 2 tenzij regeling gedaan. er worden dan 2 embryo's geplaatst tenzij er 1 topper bij zit, dan wordt er maar 1 geplaatst. ze werken in deze kliniek met 2 gyn de vorige keer hadden we de andere, maar zijn overgestapt naar deze omdat het gevoel bij deze toch net iets beter is.
de vorige keer raadde de gyn het ons af, hij vond de risico's te groot dat het een tweeling zou worden en er zouden complicaties kunnen komen....
maar we hebben samen met de gyn die we nu hebben besloten om er sowieso 2 te plaatsen, toppers of niet. we willen gewoon graag de kans vergroten. en hij vond het een goede keus.

Dinsdag begin ik te spuiten met deca, en dan moeten we de 1e dag van de ongi bellen voor een uitgangsecho, en dan gaat het echte werk beginnen.
de gyn heeft gisteren wel 10 x gevraagd of ik het allemaal nog wel aankon.
tuurlijk, ik vind het niet leuk, en al helemaal niet prettig, maar ik heb geen andere keus. het is soms moeilijk en heel zwaar. maar we moeten door.
dat snapte hij gelukkig.

wij hebben het ook niet iedereen verteld, we hebben dan ook geen collega's allebei, dat scheelt een hoop. we hebben echt beide ouders, mijn broer, en wat hele goede vrienden ingelicht. ik denk dat als mensen goed nadenken ze min of meer wel weten wat er aan de hand is. we hebben er namelijk nooit een geheim van gemaakt dat we gek zijn op kinderen. mijn man is echt zo'n man waar kinderen gek op zijn, hij doet lekker gek, en ze zitten hem ook altijd lekker uit te dagen en te plagen.
omdat we nu al zover in het traject zitten zijn we er wel achter dat we met de een beter kunnen praten dan met de ander. en meestal laten ze ons met rust, en wachten ze netjes tot we er zelf over beginnen.

maar goed, nu moet ik echt aan het werk!
ik wil je heel veel succes wensen morgen, en ik ga voor je duimen!

liefs Saar
 
Hey meisjes,

Sorry dat ik jullie hier even onderbreek:)
Maar wou dit toch al een tijdje vragen,horen jullie soms nog iets van P3?
De reden waarom ik dit vraag is omdat ik in 2007 heel veel met haar praatte toen ik zwanger was van mijn dochter maar door dat ik dan niet zoveel meer op't forum kwam zijn we mekaar zowat uit het oog verloren,daarmee dat ik het eens aan jullie vraag,ik weet dat het voor P3 heel erg moeilijk was om zwanger te worden en we waren altijd met drie in een topic,ik,P3 en ester.
Ester en ik waren dan alle twee zwanger en P3 was zo gelukkig voor ons en praatte dan altijd mee en gaf ons goede raad en moed terwijl ze dan zelf moeilijk zwanger raakte,wat voor haar heel moeilijk zal geweest zijn om altijd van ons twee te horen hoe goed het bij ons wel ging.
Daarom wil ik haar via deze weg nog een dik bedanken voor de leuke momenten op het forum!!
Maar ik heb jullie topic al eens verkent en blijkbaar horen jullie haar ook niet meer?
Liefs orchi
 
Terug
Bovenaan